Sezai Karakoç

 

Dünya onun ruhunu kaybetti . 

Onun ruhu bu dünyadan çekildi.

 Onun eksikliği, onulmaz bir boşvermişliği zedelerdi.

Gitti, gidişi bazen cevap bazen birsürü soru üretti .

Mayalar bıraktı bir avuç..

Emin ellerdedir ,

Belki de gözleri gibi bakarlar mayalar,

Mayalar kolay bozulmaz 

Buzdolabına koymasak da olur..

Kaybetmeden kullanabilmek,

Onu artırır.

Maya bırakmadan gitmeyişi

yine başka bir sorunun cevabı idi .

Tek taraflı gitmeler beni üzer .

Ben de gitmeliyim onunla ,

Bastığı yerden,

İzinden,

Havalandırdığı topraktan,

Menzilim ceketinin astarını görmeli,

Nazenin olmalıyım,

Biraz da mahçup,

Tuzunu hissetmeliyim yüzümün

Ayrıca ...

Dürüp büküp bir yere sıkıştırılır şeyler yazmadı o...

Öyle olsaydı istiflerdik bir güzel..

Ama işte öyle şeyler yazmadı ...

Ilık sulara atılası cümleler yazdı,

Mayalansın diye kurulmuş cümleler ..

 

Salçalık Biber Fidesi

 

Bu bir salçalık biber fidesi.

Dünyaya gönderilmesinin elbette bir nedeni var.

Aslında bilmem kaç gün evvel bir tohumun; konulduğu kabın şekline göre kök salması yaradılış gayesine biran evvel ulaşmak istediğinin naif bir bağırtısıdır.

Vicdanını her daim diri tutanlar, onu toprakla buluşturmak istedi.

Bu salçalık biber fidesi, köklerini başkalarının belirlediği bir kaba göre uzatmaktan pek de haz etmez. 

İşte bu haz kıstası; biber fidesiyle, geçirgen bir bağa sahip olan insanoğlunun kesişim noktalarından biriydi.

Neyse ki biz nisanın ılık günlerinden birinde bu fideyi bir yığın toprakla buluşturmuştuk...

(cızırtılı defter )

Burcu BATMAZ