Bugün yumurtalara biçtiğim pahayı, tüm kahvaltıseverlere armağan ediyorum . Bana göre 'yumurta' deyince akla gelen yuvarlağımsı yapı, ikiye ayrılır. Yumutalar da bu tasniften memnun olacak ki biri diğerinin grubuna geçmeye çabalamadan sahip oldukları vasıfları muhafazaya koyulmuşlar.
Bugün üç dakikalık iki yumurta yedim; beni güne başlatacak kıvamdalardı. Pişirdiğim dakikayla kavgaya tutuşmaya hiç gerek yoktu. Sadece gerek olan yumurtaları iki sınıfa ayırmaktı. Çünkü bu gruplamayı yapamazsam mutfakla olan ilişkim yakın zamanda noktalanacaktı.
Kayısı kıvamlı yumurta, lezzete dair hiçbir emane göstermemişti.
Sonra büyük ihtimalle sesimi işittiğine inanarak:
-Ey yumurta? Sevim İbo lezzetini bastırmak için başka malzemelere ihtiyaç var. sen yalnız başına asla yola çıkma. Ancak kendine güvenen cesurlar bunu yapar. Gel ben seni her gün yaptığım gibi blendırdan geçirerek bağlayıcılık vasfıyla istihdam edeyim. İçine koyduğum beş kadar maddeyi birbirine bağla, fırına atayım ya da yapışmayacağına söz ver tavada pişireyim.
Çünkü yalnızca yumurta menfaati için yaşatılan tavuklar, ancak vasfını kaybedecek karışımlarda kullanılmak üzere yumurta üretebilirler.
Bunu bilmekle beraber yalnızca köy yumurtalarının tek başına yola çıkmalidirlar.Belki tereyağı onlara yarenlik edebilir.
Gezen tavuk unvanına layık olan iki ayaklılar...
Kıvam artırıcı olarak istihdam edersek yazık olur, yanlış olur.
28.01.2021
(Cızırtılı defter)
Burcu Batmaz




