Küymek

  

   Nenemin deyimiyle 'küymek' fiili son zamanlarda gösterilmesi hayli zorlaşan ahlâki eylemlerden oldu. Haz ve hız çağının yanında abes duran bu fiil sabrımızı zorlar oldu. Hoş, sabır denilen; her güne özel ve günlük verilen limiti de buruşturarak tel çöp kovasına attık. 

   Artık beklemeye ne hacetti. Herşey fazlasıyla hazırdı. Hem de hiç olmadığı kadar. 

    Birkaç gün evvel kuruması ve yemeğin kızgın yağına atılmak suretiyle lezzet patlaması yaşatması ümit edilen parlak, topak, kırmızı biberleri ipe dizen anne ve babama uzunca baktım. Onlarda, henüz yapraklar sararmaya durmamışken çiçekli bir baharı beklemek, sabırları gördüm.

Onlar daha evvel tanışmıştı bu dünya ile . Ve daha kolay kurulmuştu bu öbür dünya ile bağ. 

Toprağın serinliği

İçinde solmaya pek de niyeti olmayan çiçekler yeşertmişti. Bu çiçekler sanki sonsuz kere yaşamak istiyordu bu kızın içinde .

Mekan değiştirdiği günlerden birgün refahlayacağını düşünmüştü aniden. 

Hayat normal seyrinde seyrederken çiçeklerini soldurmaya yeltenenler olmuştu. Alışık olmadığı bir hamle idi bu. 

Ne yapacağını bilemez bir hâlde